Po kapitulacji Warszawy w 1939 pracowała w Ogrodzie Botanicznym UW. W lutym 1942 została usunięta przez władze okupacyjne. W marcu 1942 znalazła zatrudnienie jako ogrodniczka w Wydziale Ogrodniczym Zarządu Miejskiego Warszawy, gdzie pracowała do 1 sierpnia 1944. Podczas okupacji opiekowała się księgozbiorem Zakładu Systematyki i Geografii Roślin UW, zielnikiem oraz kolekcjami Ogrodu Botanicznego, który włączono do Zieleni Miejskiej, chroniąc je przed zniszczeniem. Brała udział w tajnym nauczaniu w zakresie szkoły powszechnej i średniej oraz działaniach konspiracyjnych. Została zaprzysiężona w styczniu 1944 i przydzielona do kontrwywiadu w II Oddziale Komendy Głównej Armii Krajowej „Lombard” pod pseudonimem „Lala”. Pełniła funkcję łączniczki, w stopniu podporucznika. Po upadku powstania warszawskiego wyszła z Warszawy z ludnością cywilną i udzielała się jako sanitariuszka w przejściowym szpitalu w Piastowie.

Na uczelnię wróciła w lutym 1945, organizując porządkowanie zniszczonych terenów uniwersytetu. Od 1 kwietnia 1945 ponownie objęła stanowisko sprzed wojny – starszej asystentki w Zakładzie Systematyki i Geografii Roślin UW. Uczestniczyła w organizowaniu wznowienia zajęć ze studentami, porządkowała zbiory zielnika i biblioteki.