Guillem został mianowany wykonawcą ostatniej woli hrabianki, w symboliczny sposób zamykając historię wygasłego rodu z Urgell.
Za panowania Jakuba I Zdobywcy W burzliwym okresie małoletniości Jakuba Guillem pełnił funkcję prokuratora generalnego Montpellier (miasto było królewską własnością jako spadek po matce Jakuba, Marii, ale zachowało polityczną odrębność, toteż wyznaczono na jego obszarze osobnego regenta – na terenie Korony Aragonii rolę tę pełnił hrabia Sanç z Rosselló).
Na przełomie 1213/1214 r. Guillem bawił w Rzymie jako członek czteroosobowego poselstwa do Innocentego III, które uzyskało papieski nakaz zwolnienia małego Jakuba I spod kurateli Simona de Montfort. 26 października 1215 r. podpisał w Barcelonie pakt obronny przeciw Montfortowi. Umowa, do której przystąpił u boku swych protektorów z rodu Montcadów, wicehrabiego Bearn Guillema Ramona i Guillema III, wiązała go z prokuratorem generalnym Sançem i jego synem Nunyo. Tym samym czołowi baronowie Katalonii połączyli siły w obliczu zagrożenia swych posiadłości na północ od Pirenejów przez krzyżowców. Z Barcelony Guillem de Cervera ruszył do Rzymu jako jeden z dwóch (obok Pedro Ahonesa) delegatów Korony Aragonii na IV sobór laterański (1215). Prawdopodobnie posłowie poprosili wówczas papieża o powołanie ciała doradczego u boku prokuratora Sança.