Zasadnicze czynniki wpływające na odległość poziomą jaką przeleci bomba w powietrzu: wysokość lotu, prędkość lotu, kurs samolotu (równoległy do ziemi, nurkowanie, wznoszenie), poprawka na ruch celu w przypadku celu poruszającego się, np. płynącego okrętu. Drugorzędne czynniki wpływające na celność: kierunek i prędkość wiatru, drobne, chwilowe odchyłki kursu samolotu w momencie zrzutu, kształt bomby (opór aerodynamiczny), czas reakcji bombardiera (typowy czas reakcji rzędu 0,1 s przy prędkości 400 km/h powoduje, że bomba wyląduje ok. 10 m dalej), precyzja samego celownika.
Początki thumb|Prymitywny celownik bombowy Najprymitywniejszym celownikiem bombowym stosowanym w początkowym okresie I wojny światowej był otwór wycięty w podłodze, z rozpiętymi drutami pozwalającymi ocenić szybkość przesuwania się obiektów na ziemi. Bardziej rozwiniętą wersją było koło z naniesioną skalą.
W okresie międzywojennym w powszechnym użyciu były proste mechaniczne lub mechaniczno-optyczne celowniki bombowe.