We wrześniu 1939 Mizocz został zajęty przez Armię Czerwoną. Józef Dunin-Karwicki wraz z rodziną został deportowany przez Sowietów na wschód. 27 czerwca 1941 do miasteczka wkroczył Wehrmacht. Na drugi dzień po tym wydarzeniu miejscowi Ukraińcy urządzili trwający tydzień pogrom, podczas którego zabito i pobito kilkudziesięciu Żydów oraz grabiono żydowskie mienieХолокост на территории СССР: Энциклопедия, Moskwa 2009, s.587. W marcu 1942 Niemcy zamknęli ludność żydowską (szacunkowo 1,7 tys. osób) w getcie. Getto zostało zlikwidowane w dniach 14–15 października 1942. Podczas likwidacji podziemna organizacja żydowska podpaliła getto i podjęła walkę, co pozwoliło części Żydów (według niektórych danych – kilkuset osobom) na ucieczkę do lasu; ludzie ci sformowali potem oddział partyzancki. W pożarze getta zginęło 200 osób, pozostałych rozstrzelano w miasteczku oraz koło Kredowej Góry. Nieco inny opis likwidacji getta dają Władysław i Ewa Siemaszkowie. Według nich egzekucje zaczęły się 13 października;