W lutym 1940 przewiozła do Krakowa otrzymaną w Angers od gen. Sikorskiego walizkę zawierającą prawie 1 mln zł dla organizacji podziemnych w kraju. Pomimo upływu terminu przestemplowania banknotów dyrektor Banku Emisyjnego Feliks Młynarski zdołał przywrócić im ważność działając w tajemnicy przed okupantem. Środki zostały przekazane zięciowi premiera, Stanisławowi Leśniowskiemu. Po powrocie Frassati-Gawrońska otrzymała od generałów Sikorskiego i Kazimierza Sosnkowskiego misję stworzenia we Włoszech koła przyjaciół Polski.
Podczas trzeciej podróży w październiku 1940 spotkała się z młodą polską arystokratką na usługach Gestapo. Sama była z uwagi na swoją nietykalność podejrzewana w kręgach polskiego ruchu oporu o pracę na rzecz brytyjskiej Secret Intelligence Service lub Gestapo.
W ramach czwartej podróży w styczniu 1941 przeprowadziła w pałacu Radziwiłłów przy ul. Bielańskiej 14 w Warszawie z ramienia rządu gen. Sikorskiego rozmowy z kierownictwem konspiracyjnych stronnictw politycznych w celu wyłonienia kandydatów na stanowisko pierwszego Delegata Rządu na Kraj. Zastąpiła w tej roli Stanisława Starczewskiego, o którego dekonspiracji uprzedził ją szef włoskiej policji i OVRA .