Wśród rozmówców Frassati-Gawrońskiej znaleźli się Stanisław Rymar, Mieczysław Trajdos, Aleksander Dębski i Roman Rybarski ze Stronnictwa Narodowego (SN), Zygmunt Żuławski z PPS-WRN, Stefan Korboński i Stanisław Osiecki z SL, Franciszek Kwieciński z SP, tymczasowy delegat Jan Skorobohaty-Jakubowski, a także dyrektorzy Banku Emisyjnego Młynarski i Rudolf Jędrzejewski, związany z Frontem Morges Roman Knoll, Stefan Ossowiecki, związani z Radą Główną Opiekuńczą Tadeusz Krzyżanowski i Janusz Franciszek Radziwiłł, Władysław Szafer i Alfred Wysocki. W tym czasie kandydatem trzech spośród czterech stronnictw reprezentowanych w Politycznym Komitecie Porozumiewawczym (PPS-WRN, SL i SP) był Jan Piekałkiewicz, na którego zastępców proponowano Antoniego Pajdaka i Cyryla Ratajskiego. Stronnictwo Narodowe przedłożyło Frassati-Gawrońskiej własne kandydatury Jerzego Gościckiego, Władysława Mieczkowskiego i Ratajskiego, które zostały przez nią przekazane Sikorskiemu. Zatwierdzenie uzyskał ostatecznie Ratajski.
Powracając z piątej podróży do Polski w sierpniu 1941 rozmawiała w Berlinie z szefem Abwehry adm. Wilhelmem Canarisem i ambasadorem Rzeszy w Turcji Franzem von Papenem.
W lutym 1942 zastała mieszkanie zrewidowane przez niemieckie służby.