To on 17 kwietnia wyprowadził regiment z koszar na ulice Warszawy. Pierwszym majorem został Fryderyk Melfort, drugim majorem – były porucznik Teodor Gąsiorowski. 24 maja Kościuszko awansował na majorów jeszcze czterech oficerów. Zostali nimi dotychczasowi kapitanowie posiadający kompanie: Felicjan Leszczyński, Karol Różycki, Jan Lewinowski i Franciszek Meierhoeffer. Nadetątowym, według powstańczej ranglisty siódmym majorem, był awansowany na majora i przeniesiony w grudniu 1792 do gwardii pieszej koronnej były kapitan 14 regimentu, Mikołaj Bronikowski. Kompaniami dowodzili: kpt. Euzebiusz Ostaszewski, kpt. Hoffman, kpt. Antoni Daszewski, kpt. z kompanią Daniel Wyszkowski, sztabskpt. Jan Krajewski, sztabskpt. Feliks Melfort, sztabskpt. Józef Maszkowski, sztabskpt. Lech Orłowski. W gwardii pieszej służyło 10 poruczników, 12 podporuczników i 12 chorążych. Do końca powstania awansowało na chorążych jeszcze 4 podoficerów. 18 oficerów regimentu gwardii pieszej koronnej nie wzięło udziału w walkach 17 i 18 kwietnia. Byli to: dowódca jednostki płk August Hiż, podpułkownicy – Keyselring, Stettner i Brodowski, mjr Henryk Heckel, kapitanowie z kompaniami – Klompan, Maszkowski, Fryderycy, Stettner i Meierhoeffer, sztabskpt. Hiżdeft, porucznicy – Kaulbersch, Greifeld i Borowski, podporucznicy – Kossecki i Pomianowski oraz kpt.