Grzbiet ciała przyjmuje barwę od trawiastozielonej do żółtozielonej, zdobią go ciemniejsze plamy. U niektórych osobników obserwuje się jasnozielony lub żółtozielony pas biegnący grzbietem pośrodkowo. Tylna strona uda zabarwiona jest rozmaicie: wymienia się barwy żółtą, pomarańczową, rzadziej spotyka się brąz i czarne marmurkowanie.
Parzyste worki głosowe samca, ubarwione jasno szaro, biało, białawo lub niebieskawo, leżą po bokach głowy. Uwypuklają się one u końców otworu gębowego.
Płaz ten ma długi, ostro zakończony, spiczasty pysk.
Ciało żaby jeziorkowej określa się jako wydłużone, smukłe.
Wyróżnia się duży i silnie wypukły wewnętrzny modzel podeszwowy. Stosunek długości silnego modzela piętowego o ostrych krawędziach do długości pierwszego palca wynosi ⅔.
Występuje dymorfizm płciowy. Jak już wspomniano, samiec nie dorównuje rozmiarami samicy, jest też bardziej wysmukły. Odróżnia się też workami rezonansowymi. Różnice uwypuklają się w czasie rozrodu.