Sukcesy obu oper sprawiły, że wydawnictwo Sonzogna nawiązało z Mascagnim współpracę. Następne lata kompozytor spędzał głównie w wagonie kolejowym, podróżował bowiem po całej Europie. Odnosił ogromne sukcesy, dyrygując wykonaniami swych dzieł w teatrach operowych Wiednia, Paryża, Londynu. 10 listopada 1892 r. przyszedł kolejny sukces – w Teatro alla Pergola we Florencji publiczność bardzo przychylnie przyjęła czteroaktowe dzieło Mascagniego I Rantzau. Opera ta szybko jednak popadła w zapomnienie. Główną przyczyną porażki było słabe libretto, które nie było w stanie pobudzić inwencji kompozytora. Co ciekawe, napisali je twórcy libretta do Rycerskości wieśniaczej. Stworzony przez nich tekst I Rantzau był zanadto rozlewny i pozbawiony wyrazu. Początkowy sukces opery przypisać można jej wielu pięknym i melodyjnym fragmentom muzycznym (typowym dla języka muzycznego Mascagniego).