W zespole pojawili się nowi zawodnicy: Paweł Żurek, Edmund Majkowski, Adam Sapian, Józef Kaminiarz, Jerzy Osomański, Piotr Sosiński, Roman Marczyk, Lucjan Stolarek, Zenon Łakomy.
Był to burzliwy okres w dziejach klubu, splatający się ze spadkami i awansami z i do 2. Ligi. Do 1989 roku szkoleniowcami zespołu seniorów byli: Jerzy Piątek, Jan Kosiek, ponownie Ryszard Matuszak, Andrzej Grudzień, Bronisław Maly i Leon Nosila, który wprowadził zespół do serii B I Ligi. Prezesem wielosekcyjnego klubu był Andrzej Grudzień, dyrektor ekonomiczny Huty Miedzi Głogów, a osobą odpowiedzialną za piłkę ręczną w klubie – Zbigniew Szabla, dyrektor Zakładów Górniczych Polkowice-Sieroszowice.
Sukcesem okazał się sezon 1988/1989, kiedy Chrobry Głogów, prowadzony przez Leona Nosilę, wygrał w 2. Lidze rywalizację z Zagłębiem Lubin, Miedzią Legnica i Grunwaldem Poznań i awansował do 1. Ligi (na najwyższym poziom rozgrywkowy), gdzie pierwszy sezon głogowianie zakończyli na 9. miejscu. I wtedy nastąpiła reorganizacja rozgrywek.
W sezonie 1989/1990 szczypiorniści powrócili do 2. Ligi, grając w tej klasie rozgrywkowej do sezonu 1997/1998. W tych latach szkoleniowcami Chrobrego byli: Michał Żelazek, Henryk Piotrowski, Józef Kaminiarz, Genadij Kamelin, Robert Musiał.