KS SPR Chrobry S.A. (pełna nazwa Klub Sportowy Stowarzyszenie Piłki Ręcznej Chrobry) – polski męski klub piłki ręcznej z siedzibą w Głogowie, utworzony 5 grudnia 1998 roku na skutek wydzielenia sekcji piłki ręcznej z wielosekcyjnego Międzyzakładowego Klubu Sportowego Chrobry Głogów, w ramach którego funkcjonowała od 1961.

Historia Życie sportowe w Głogowie zaczęto organizować tuż po II Wojnie Światowej – w 1946 roku. Właśnie z tamtego okresu pochodzą pierwsze wzmianki o powstających w mieście klubach sportowych. Były to spontaniczne zrywy, które doprowadziły do tego, że garstka zapaleńców zaczęła uprawiać różne dyscypliny – również piłkę ręczną.

W styczniu 1957 roku utworzono Międzyzakładowy Klub Sportowy „Chrobry” Głogów. Autorami tej nazwy byli Jan Marchodej i Zdzisław Berta.

Era głogowskiej piłki ręcznej rozpoczęła się na przełomie lat 1961/1962 pod wodzą kpt. Henryka Tryki i Ryszarda Matuszaka: powstała sekcja piłki ręcznej. Prezesem MZKS „Chrobry” Głogów był wówczas Seweryn Lorek.

Pierwsze mecze piłki ręcznej w Głogowie odbywały się na boiskach trawiastych, potem asfaltowych – w 11-osobowym składzie. Nowa historia głogowskiej piłki ręcznej to gra w 7-osobowych składach.

Warto podkreślić, że dużą rolę w tym wszystkim odegrał ruch głogowskich nauczycieli. Wśród nich był Leon Jabłoński – pierwszy kapitan drużyny, którą wówczas tworzyli nauczyciele wychowania fizycznego.

Inauguracyjny sezon w klasie okręgowej szczypiorniści MZKS „Chrobry” Głogów zakończyli na 3. miejscu w składzie: Jerzy Kostka, Marian Buczek, Jerzy Hasa, Paweł Panek, Wiesław Filipiak, Martin Willim, Leon Jabłoński, Piotr Ruśniek, Wacław Michalik, Ryszard Matuszak, Józef Dyluś, Józef Towarnicki, Henryk Kaczmarek, Adam Wrembel, Czesław Zalewski, Zbigniew Ratajewski i Marian Gołkowski.

W 1964 roku „Chrobry” zdobył mistrzostwo okręgu i walczył awans do 3. Ligi. W eliminacjach rozgrywanych w Głogowie szczypiorniści pokonali kolejno Odrę Opole, Piotrcovię Piotrków, AZS Wrocław i awansowali do turnieju półfinałowego, rozgrywanego w Gdańsku. Następnie wraz z AKS-em Chorzów awansowali do finału, który rozgrywany był w Poznaniu. Głogowski zespół uległ AKS-owi Chorzów 25:26, WKS-owi Wawel Kraków 17:18 i WKS-owi Grunwald Poznań 22:24.

Po dłuższym czasie, bo w sezonie 1967/1968 roku, drużyna „Chrobrego” awansowała do 2. Ligi. W zespole pojawili się nowi zawodnicy: Paweł Żurek, Edmund Majkowski, Adam Sapian, Józef Kaminiarz, Jerzy Osomański, Piotr Sosiński, Roman Marczyk, Lucjan Stolarek, Zenon Łakomy.

Był to burzliwy okres w dziejach klubu, splatający się ze spadkami i awansami z i do 2. Ligi. Do 1989 roku szkoleniowcami zespołu seniorów byli: Jerzy Piątek, Jan Kosiek, ponownie Ryszard Matuszak, Andrzej Grudzień, Bronisław Maly i Leon Nosila, który wprowadził zespół do serii B I Ligi. Prezesem wielosekcyjnego klubu był Andrzej Grudzień, dyrektor ekonomiczny Huty Miedzi Głogów, a osobą odpowiedzialną za piłkę ręczną w klubie – Zbigniew Szabla, dyrektor Zakładów Górniczych Polkowice-Sieroszowice.

Sukcesem okazał się sezon 1988/1989, kiedy Chrobry Głogów, prowadzony przez Leona Nosilę, wygrał w 2. Lidze rywalizację z Zagłębiem Lubin, Miedzią Legnica i Grunwaldem Poznań i awansował do 1. Ligi (na najwyższym poziom rozgrywkowy), gdzie pierwszy sezon głogowianie zakończyli na 9. miejscu. I wtedy nastąpiła reorganizacja rozgrywek.

W sezonie 1989/1990 szczypiorniści powrócili do 2. Ligi, grając w tej klasie rozgrywkowej do sezonu 1997/1998. W tych latach szkoleniowcami Chrobrego byli: Michał Żelazek, Henryk Piotrowski, Józef Kaminiarz, Genadij Kamelin, Robert Musiał.

17 maja 1991 roku w wypadku samochodowym zginął tragicznie Ryszard Matuszak. Jechał wraz z rodziną – żoną i córką – a także kierowcą, do Warszawy na rozmowę z projektantem nowej hali sportowej Wojciechem Zabłockim. Tej, która obecnie znajdującej się przy ul. Wita Stwosza w Głogowie. Miał 53 lata.

W 1993 roku, z inicjatywy kierownika sekcji piłki ręcznej Czesława Badeckiego oraz grającego trenera Roberta Musiała, rozegrano pierwszy memoriał ku czci tragicznie zmarłego Ryszarda Matuszaka. Turniej rozgrywany jest do dziś i ma rangę międzynarodowych towarzyskich rozgrywek – z udziałem czterech zespołów, w tym gospodarzy „Chrobrego” Głogów.

Sezon 1994/1995 „Chrobry” zakończył na 4. miejscu w 2. Lidze, ustępując Ostrovii Ostrów Wielkopolski, Nielbie Wągrowiec i zwycięzcy Spójni Gdańsk – która ostatecznie awansowała do 1. Ligi. Wtedy najwięcej bramek dla Chrobrego zdobył Mariusz Bartoszewicz – 98, ponadto w czołówce byli jeszcze Krzysztof Przybysz – 71, Dmitrij Kamielin – 66, Robert Musiał – 52. Zresztą Robert Musiał był wówczas grającym trenerem Chrobrego – sztab szkoleniowy uzupełnili asystent Piotr Zembrzuski, kierownik Czesław Badecki, masażystka Walentyna Moskalenko i lekarz Zbysław Czerniawski.

Głogowianie występowali w składzie: Marek Dębkowski, Jan Rak, Robert Nowak, Marcin Gośko, Dominik Żelazek, Kaik Sukiennik, Mariusz Bartoszewicz, Piotr Kaczmarek, Jacek Patera, Przemysław Dąbrowski, Michał Suchocki, Dariusz Kubiak (kapitan), Paweł Borowiec, Tomasz Kaczmarek i Hubert Możdżeń.

O powrót do 1. Ligi nie było łatwo – choć Chrobry plasował się na czołowych pozycjach. W 1996 i 1997 roku zdobywał wicemistrzostwo 2. Ligi. W turniejach towarzyskich, grając w gronie czołowych drużyn 1. Ligi, głogowianie potwierdzali swoje pierwszoligowe aspiracje m.in. poprzez zwycięstwo w II Memoriale im. Ryszarda Matuszaka w 1994.

Ważne zmiany organizacyjne nastąpiły w grudniu 1998 roku. Na posiedzeniu zarządu MZKS „Chrobry” Głogów prezes Edward Borkowski przedstawił koncepcję utworzenia trzech klubów. Zaproponował, by sekcje piłki ręcznej i siatkówki wyłączyć z wielosekcyjnego MZKS-u. Koncepcja ta została przegłosowana jednogłośnie. I tak 9 marca 1999 roku Sąd Okręgowy w Legnicy zarejestrował Stowarzyszenie Piłki Ręcznej „Chrobry” Głogów w rejestrze stowarzyszeń kultury fizycznej. Jego prezesem został Dariusz Przybylski, wiceprezesem Robert Musiał.

Od sezonu 1998/1999 – przez kolejne aż do sezonu 2000/2001 – SPR Chrobry Głogów występował w 1. Lidze serii B.

Skład drużyny tworzyli: Piotr Kaczmarek (kapitan), Mariusz Bartoszewski, Dariusz Kubiak, Dariusz Konrad, Marcin Gośko, Grzegorz Piotrowski, Piotr Malewicki, Andrzej Sowa, Tomasz Kaczmarek, Łuczak Malczak, Leszek Szulc, Łukasz Darowski, Paweł Borowiec, Ryszard Radoszewski, Jan Rak, Marek Dębkowski, Tomasz Niechwiadowicz.

Trenerem SPR Chrobrego Głogów był Robert Musiał, asystentem Piotr Zembrzuski, masażystką Walentyna Moskalenko, lekarzem Zbysław Czerniawski.

W sezonie 2000/2001 trenerem zespołu był Jerzy Szafraniec, który doprowadził zespół do Superligi.

Sezon 2005/2006 był wyjątkowy dla klubu i miasta. Drużyna SPR Chrobrego Głogów dotarła do finału baraży, przegrywając w nim z Wisłą Płock. Chrobry zdobył wicemistrzostwo Polski.

Srebrnymi medalami uhonorowani zostali zawodnicy: Bartosz Jurecki (kapitan), Paweł Piwko, Krystian Kuta, Wojciech Łuczyk, Michał Jurecki, Marek Świtała, Adrian Marciniak, Grzegorz Piotrowski, Sebastian Różański, Jacek Wolski, Kazimierz Kotliński, Mikołaj Szymyślik, Przemysław Pitoń, Tomasz Boruszewski, Jan Rak i Mieszko Nyćkowiak.

Ponadto: prezes klubu Edward Borkowski i wiceprezesi: Robert Musiał, Piotr Bułkowski, dyrektor klubu Czesław Badecki, trener Jarosław Cieślikowski, kierownik drużyny Stanisław Cenker, masażystka Walentyna Moskalenko, lekarz Zbysław Czerniawski oraz prezydent Głogowa Zbigniew Rybka.

Wtedy SPR Chrobry Głogów po raz pierwszy w historii piłki ręcznej w Głogowie wystąpił w rozgrywkach europejskich pucharów – grając w nich dwukrotnie – dochodząc do ćwierćfinałów tych rozgrywek.

Paweł Piwko, będąc zawodnikiem SPR-u Chrobrego Głogów, został pierwszym w historii sportowcem z Głogowa, który wystąpił na Igrzyskach Olimpijskich – reprezentował Polskę w piłce ręcznej.

W styczniu 2007 roku prezesem SPR Chrobrego Głogów został wybrany Andrzej Bręczewski, a w 2009 roku nastąpiła kolejna zmiana na tym stanowisku – zastąpił go Krzysztof Sadowski. W 2012 roku stery w klubie objął Lucjan Skrobuk.

W tamtym okresie głogowska piłka ręczna pogrążona była w kryzysie zarówno sportowym, jak i finansowym. Wiele trzeba było naprawić, by po pierwsze klub był rentowny. Po drugie, aby osiągał wyniki gwarantujące utrzymanie na najwyższym szczeblu sportowym w Polsce i się rozwijał. Zwłaszcza, że trudnych momentów nie brakowało – zdarzył się nawet sportowy spadek ze Superligi, ale w tym samym czasie z rozgrywek wycofał się również Śląsk Wrocław, więc ostatecznie Chrobry zachował miejsce w prestiżowym gronie. Kolejnym razem o ten cel walczył do samego końca w pamiętnych barażach przeciwko Nielbie Wągrowiec.

20 listopada 2012 roku powołano spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością Klub Sportowy Chrobry SPR Głogów, której prezeską została Katarzyna Zygier.

W 2016 roku powstała liga zawodowa – Superliga. Ustawa o sporcie wprost wskazywała, iż w lidze zawodowej mogą uczestniczyć wyłącznie kluby sportowe, działające w formie spółek akcyjnych. Chrobrego czekało więc kolejne przekształcenie.

Od 26 sierpnia 2016 roku nazwa spółki to KS SPR Chrobry S.A. Spółka ta przejęła obowiązki prowadzenia grup młodzieżowych i zespołu seniorów, a jej właścicielem jest Miejskie Stowarzyszenie Piłki Ręcznej Chrobry Głogów. Prezeską spółki akcyjnej została Katarzyna Zygier.

Ostatnie lata to – tak długo wyczekiwane – sportowe sukcesy oraz ustabilizowanie się sytuacji finansowej oraz organizacyjnej Chrobrego Głogów.

W sezonie 2022/2023 Chrobry Głogów osiągnął 4. miejsce w PGNiG Superlidze, co jest drugim – po srebrnym medalu – najważniejszym sukcesem w historii klubu.

Warto podkreślić, że w tym udanym sezonie w składzie reprezentacji Polski znalazł się Paweł Paterek.

Nagrodą za 4. miejsce w lidze był bezpośredni awans do fazy grupowej Ligi Europejskiej EHF. W tej fazie rozgrywek głogowianie zagrali ze Sportingiem Lizbona (Portugalia), Tatabanyą (Węgry) oraz CSM Constantą (Rumunia).

W styczniu 2024 roku odbyły się Mistrzostwa Europy w piłce ręcznej, które zostały rozegrane w Niemczech. Udział w tej prestiżowej imprezie wziął rozgrywający Chrobrego Głogów Paweł Paterek. Ponadto bramkarz Jakub Skrzyniarz – wychowanek Chrobrego Głogów (zawodnik CD Bidasoa Irun, wówczas drugiej drużyny hiszpańskiej Superligi).

26 października 2024 roku, w trakcie Walnego Zgromadzenia Sprawozdawczo-Wyborczego, wybrano nowy zarząd Związku Piłki Ręcznej w Polsce. W kolejnych dniach wyłoniono jego prezydium. Prezeska KS SPR Chrobry S.A. Katarzyna Zygier objęła funkcję wiceprezes ds. komunikacji z samorządami w Związku Piłki Ręcznej w Polsce. Została tym samym pierwszym w historii przedstawicielem głogowskiej piłki ręcznej na tym szczeblu – w zarządzie Związku Piłki Ręcznej w Polsce.

Po kolejnym udanym sezonie 2023/2024 głogowianie ponownie zagrali w fazie grupowej Ligi Europejskiej EHF (2024/2025). Odnotować należy, że właśnie wtedy osiągnęli pierwsze zwycięstwo na tym poziomie – wygrali CSM Constantą 37:33 (Rumunia). Ponadto, w tej fazie, rywalizowali jeszcze z CD Bidasoa Irun (Hiszpania) i Ystads IF (Szwecja). Chrobry Głogów do końca walczył o wyjście z grupy – ostatecznie zajął w niej 3. miejsce.

W styczniu 2025 roku odbyły się Mistrzostwa Świata w piłce ręcznej, które rozegrano w trzech państwach: Chorwacji, Danii i Norwegii. Na tej imprezie ponownie mogliśmy oglądać Pawła Paterka z Chrobrego Głogów oraz jeszcze Marcela Jastrzębskiego, bramkarza, który jest wychowankiem Chrobrego Głogów (w tamtym sezonie występował w barwach mistrza Polski Orlen Wisły Płock).

Sezon 2024/2025 Chrobry Głogów zakończył na 5. miejscu w Orlen Superlidze.