Jednak wiedza i talent to nie wszystko, tłumacz powinien posiadać umiejętność naśladownictwa i wcielać się w autora, jak najwierniej oddając jego sposób działania i myślenia.
Rodzaje tłumaczy Pierwszym typem tłumacza wyróżnionym przez Nabokova jest uczony, erudyta, który pragnie aby wielkie dzieła zostały docenione przez świat, tak jak są doceniane przez niego samego. Jego praca, zdaniem Nabokova, powinna być dokładna i uporządkowana – przypisy, które umieści na odpowiednich stronach, będą obszerne i szczegółowe.
Drugim rodzajem jest solidny rzemieślnik (a well-meaning hack), którego praca polega na żmudnym tłumaczeniu kolejnych dzieł, i który robi to z mniejszą dokładnością niż uczony. Ilość popełnionych przez niego pomyłek często jest proporcjonalna do ilości czasu spędzonego na pracy.
Nabokov podkreśla, że ani wiedza ani pracowitość nie zastąpią stylu i wyobraźni.
Jako ostatniego Nabokov przedstawia „prawdziwego poetę”, który posiada obie wyżej wspomniane zalety, i który nie tylko tłumaczy, ale również tworzy własne dzieła. Jednak brakuje mu wiedzy uczonego i doświadczenia rzemieślnika.