W czasie wojny ukraińsko-sowieckiej w 1918 roku w Kijowie doszło do potężnego wybuchu magazynu, w którym armia austro-węgierska składowała ekrazyt. Materiał ten (tj. w tym przypadku zawierający ) miał być również stosowany w czasie II wojny światowej przez Królestwo Włoch do elaboracji niektórych wielkokalibrowych pocisków artyleryjskich.
Skład W literaturze istnieją istotne rozbieżności co do rzeczywistego składu ekrazytuSzeroki zakres możliwych składów ekrazytu podany został w publikacji Encyclopedia of Explosives and Related Items () wraz z przypisami do publikacji źródłowych., zwłaszcza że w latach gdy był stosowany, jego dokładny skład miał być utrzymywany w tajemnicy przez Austro-Węgry.
Materiał ten miał mieć żółtą barwę, być niewrażliwy na zawilgocenie, zmiany temperatury i czynniki mechaniczne – tarcie, uderzenie czy przestrzelenie pociskiem. Nie wybuchał również od płomienia, a jedynie ulegał niewybuchowemu zapłonowi.