np. pokazuje atomy H związane przez poszczególne atomy C i zgrupowane wokół nich, a także wyraźnie grupę funkcyjną -OH charakterystyczną dla klasy alkoholi: (, etanol). Wzory półstrukturalne mogą też przedstawiać niektóre wiązania (i pomijać niektóre atomy), w zależności również od tego, które elementy struktury cząsteczki chcemy uwydatnić. Wzory strukturalne, które przyjmują formę rysunku, gdzie zwykle pokazuje się, jak są połączone wszystkie atomy w cząsteczce. Czasem stosuje się też skróty, szczególnie dla rozbudowanych grup, oraz konwencjonalne pomijanie atomów wodoru i węgla. Ponadto wzory można rysować tak, aby dobrze oddawały rzeczywisty układ przestrzenny atomów i kąty pomiędzy wiązaniami (wzory stereochemiczne) lub rysować je „płasko”, ignorując rzeczywiste rozmieszczenie atomów w przestrzeni. We wzorach strukturalnych złożonych związków organicznych najczęściej pomija się wszystkie lub większość atomów węgla i wodoru występujących w głównym szkielecie cząsteczki. Kreski symbolizujące wiązania chemiczne między atomami węgla łączy się bezpośrednio z sobą, przyjmując konwencję, że na wszystkich połączeniach tych kresek występują atomy węgla, zaś atomy wodoru należy a priori tak uzupełniać, aby uzyskać zawsze czterowiązalny atom węgla.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Symbolika chemiczna · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.