Mimo że żył bardzo skromnie, szybko zyskał krąg oddanych słuchaczy, szczególnie młodych arystokratów - jednym z nich był Platon - którzy z fascynacją przysłuchiwali się jego dyskusjom z osobami uchodzącymi za autorytety intelektualne i polityczne polis.

Był żonaty z Ksantypą, z którą miał trzech synów: Lamproklesa, Sofronikosa i Meneksenosa. Z późniejszych źródeł (od Diogenesa Laertiosa) wiadomo jeszcze o żonie imieniem Myrto. Mogła być ona pierwszą żoną Sokratesa, jednak jej istnienie jest niepewne.

Nie opuszczał swojego rodzinnego miasta, z wyjątkiem trzykrotnego udziału w wyprawach wojennych. Tuż przed wybuchem wojny peloponeskiej ze Spartą w roku 431 p.n.e., Sokrates pomógł Ateńczykom odnieść zwycięstwo w bitwie pod Potidają (432 p.n.e.), podczas której uratował życie Alkibiadesowi, słynnemu ateńskiemu dowódcy wojskowemu. Brał również udział jako jeden z 7 000 hoplitów w bitwie pod Delion (424 p.n.e.), walcząc u boku 20 000 żołnierzy, a następnie ponownie w bitwie pod Amfipolis (422 p.n.e.). Oba konflikty zakończyły się porażką Aten.