Nowe systemy parowozów bez palenisk, w szczególności parowozy systemów Francqua i Honigmana (1884), Nasycenie podkładów w państwie rosyjskim (1886), Podkłady drewniane poprzeczne w torach dróg żelaznych (1887), Kominy fabryczne murowane (1887), Kolejki wąskotorowe przenośne w Królestwie Polskim (1887), Pociągi omnibusowe na drogach żelaznych parowozowych (1888), Podkłady żelazne i stalowe (1896), a w „Inżynierii i Budownictwie” Siła wiatru ze szczególnym uwzględnieniem konstrukcji mostów i dachów (1882), Zasady budowy dróg wiejskich (1884-1885). Tłumaczył również publikacje techniczne z języka niemieckiego. Wielokrotnie zasiadał w technicznych komisjach konkursowych.
Od lat 80. XIX wieku Jakub Heilpern należał do stałych bywalców warszawskich kawiarni szachowych, wynosząc to zainteresowanie prawdopodobnie z wcześniejszych studiów w Niemczech. Na przełomie 1883 i 1884 zajął dzielone V-VI miejsce w mistrzostwach Warszawy, zdobywając w 22 partiach 13,5 pkt. W 1887 rozegrał w Warszawie mecz z Janem Taubenhausem, znanym w Europie szachistą i mistrzem gry symultanicznej, i skazywany przez obserwatorów na porażkę odniósł niespodziewane zwycięstwo;