Karsawina kreowała role dla Wacława Niżyńskiego, Léonide Massine i Bronisławy Niżyńskiej, jednak nie zrezygnowała z tańczenia ról, które tworzył dla niej Michaił Fokin. Fokin zawsze chętnie omawiał z nią swoje plany i liczył się z jej zdaniem. U Fokina Karsawina grała eteryczną Sylfidę w Les sylphides (1909), potężnego ptaka w Ognistym ptaku (1910), dojrzewającą dziewczynę w Le Spectre de la Rose, bezmyślną lalkę w Pietruszce (1911), władczynię w Thamar (1912) i orientalną królową w Le Coq d’Or (1914). Grała też tytułową rolę w Giselle (1910). Prześladowana niekończącymi się telegramami Siergieja Diagilewa domagającego się jej udziału w ponownym formowaniu grupy teatralnej, zatańczyła w Coliseum Theatre w Londynie. W 1920 ruszyła w trasę do centralnej Europy (między innymi w dniach 22–23 września 1924 występowała w Łodzi„Łódź w Ilustracji” z 28 IX 1924, nr 6, s. 4 (zdj. portretowe wraz z inf. o występach).), a w końcu 1924 r. wyjechała do Ameryki. Planując występy radziła się Edwina Evansa i Erica Wollheima (agenta Diagilewa).
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Tamara Karsawina · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.