Wyrazem tego miało być wprowadzenie przez nią kultu Dionizosa Plutona (najpewniej był to tracko-frygijski bożek Isodaites, demon szału, choć niewykluczone, iż chodzi jakieś rodzime bóstwo, na co może wskazywać greckie imię), o tajemnym charakterze, ograniczonym do grupy wybranych osób, w ramach którego praktykowano wyuzdane obrzędy podaje, iż aktem bezbożności za który ją oskarżono było pozowanie do posągu Afrodyty.. Z oskarżeniem wystąpił Euthios, podobno odrzucony przez nią czy też oburzony ceną, jakiej domagała się od niego za swe usługi. Jej obrony, w sprawie zagrożonej śmiercią lub wygnaniem, podjął się Hyperejdes i ostatecznie Fryne została uniewinniona. O ile jego udział w procesie nie budzi wątpliwości, to już sposób, w jaki doprowadził do wydania korzystnego wyroku, posługując się jej urodą, wydaje się anegdotyczną opowiastką; ; ; ; ..
Oskarżenie dotyczące wprowadzania kultu Isodaitesa było związane z ambiwalentnym postrzeganiem w Atenach nowych kultów, jak również z podejrzliwym traktowaniem wszelkich nieformalnych grup, które zbierały się potajemnie. Być może sprawa miała drugie, polityczne dno, związane z rywalizację stronnictw anty- i promacedońskiego.