Metropolita Ngô Đình Thục uczestniczył w obradach Soboru Watykańskiego II. Podczas tego zgromadzenia biskupów przyjął postawę integryzmu. W latach 70. XX wieku zbliżył się do ruchu katolickich tradycjonalistów nie zgadzających się z postanowieniami Soboru Watykańskiego II. 31 grudnia 1975 roku udzielił święceń kapłańskich kilku członkom Zakonu Karmelitanów od Najświętszego Oblicza z El Palmar de Troya, a następnie 11 stycznia 1976 roku bez zgody Stolicy Apostolskiej udzielił konsekracji biskupiej pięciu księżom palmariańskim, co stało się przyczyną jego ekskomuniki z mocy samego prawa (latae sententiae).
Niedługo po tym wydarzeniu arcybiskup Pierre Martin Ngô Đình Thục zdołał pogodzić się z papieżem Pawłem VI, zerwał współpracę z sektą Clemente Domínguez y Gómeza. Po ponad rocznej pokucie powrócił do jedności z Kościołem rzymskokatolickim. W 1977 i 1978 roku dokonał jednak ponownie bez mandatu papieskiego konsekracji sub conditione dwóch byłych biskupów palmariańskich i jednego byłego biskupa starokatolickiego.