W 1981 roku ponownie ściągnął na siebie ekskomunikę latae sententiae, gdy związał się z ruchem sedewakantyzmu i udzielił bez zgody Stolicy Apostolskiej sakry biskupiej byłemu dominikaninowi Michelowi Louisowi Guerardowi des Lauriers oraz dwóm meksykańskim teologom Moisesowi Carmona y Rivera i Adolfowi Zamora y Hernandez. W 1982 roku stało się głośne jego publiczne wystąpienie w Monachium, gdy ogłosił, że nie uznaje Jana Pawła II za papieża, a katedra rzymska jest jego zdaniem wakująca.
Ostatnie lata życia arcybiskup Pierre Martin Ngô Đình Thục spędził w Stanach Zjednoczonych Ameryki jako episcopus vagans. Początkowo we wspólnocie amerykańskich sedewakantystów, a pod koniec życia w diasporze wietnamskich księży i zakonników w Carthage w stanie Missouri. Tuż przed śmiercią pojednał się z RzymemKs. Dominik Boulet FSSPX, Sedewakantyzm, przeł. Józef Gubała, Te Deum, Warszawa 2012, s. 23..
Zobacz też Marcel Lefebvre Antonio de Castro Mayer
Przypisy
Linki zewnętrzne The Hierarchy of the Catholic Church
Kategoria:Biskupi sedewakantystyczni Kategoria:Wietnamscy biskupi katoliccy Kategoria:Uczestnicy soboru watykańskiego II Kategoria:Urodzeni w 1897 Kategoria:Zmarli w 1984 Kategoria:Ludzie urodzeni w Hue Kategoria:Absolwenci Papieskiego Uniwersytetu Gregoriańskiego Kategoria:Biskupi tytularni Bulli Regii Kategoria:Kościół Palmariański