Nikołaj Aleksiejewicz Polewoj, ros. Николай Алексеевич Полевой, ur. w Irkucku, zm. w Petersburgu – rosyjski pisarz, publicysta, historyk i wydawca, brat Jekatieriny Awdiejewej.
Życiorys Urodził się w Irkucku w rodzinie kupca i właściciela fabryki porcelany. Nie otrzymał systematycznego wykształcenia, był samoukiem. Opanował język francuski i niemiecki oraz języki starożytne. W 1822 r., porzuciwszy zajęcia związane z fabryką ojca, przeprowadził się do Moskwy, by poświęcić się w całości pracy literackiej. Polewoj wystąpił jako ideolog nieuprzywilejowanej rosyjskiej burżuazji, tzn. mas burżuazyjnych, których pozycja w społeczeństwie niewolnym jeszcze od feudalnych form, niczym nie odróżniała się od pozycji mieszczaństwa. Jako ideolog rosyjskiej burżuazji, pomimo niekiedy silnie wyrażanych nastrojów antyfeudalnych, nie dopuszczał myśli o walce z jedynowładztwem. W swojej działalności nie wychodził poza granice liberalno-reformistycznej krytyki feudalizmu. Trudna sytuacja polityczna zmuszała Polewoja do maskowania politycznego sensu nawet takich, bynajmniej nie rewolucyjnych wystąpień, które częstokroć przeprowadzał z płaszczyzny politycznej na ekonomiczną, kulturalną i etyczną. Dążenia burżuazji uzasadniał jej wartościami moralnymi, patriotyzmem, religijnością, itp.