To burżuazyjne pojmowanie romantyzmu stale przewija się w krytycznych pracach Polewoja, który był autorem świetnych, jak na owe czasy, artykułów o rosyjskiej literaturze (zebranych przez samego autora w książce Rosyjska literatura. Szkic. 1839).
Działalność wydawnicza i redakcyjna Polewoja była nadzwyczaj bogata i odegrała niemałą rolę w historii oświecenia. W latach 1825 do 1834 Polewoj był wydawcą i redaktorem naczelnym: Moskiewskiego telegrafu, jednego z najlepszych czasopism tamtych czasów; prowadzącego wyraźną progresywno-burżuazyjną linię. W Moskiewskim telegrafie publikowano materiały autorów rosyjskich (I.I. Łażecznikowa, W.I. Dalja, A.A. Biestużewa, A.F. Weltmana, D.N. Biegiczewa i samego Polewoja), jak i zagranicznych (W. Scotta, W. Irvinga, E.T.A. Hoffmanna, P. Mérimée, W. Hugo, H. Balzaca i innych)
W tym czasie Polewoj wydawał też tłumaczenia dzieł literatury zagranicznej Powieści i literackie fragmenty 1829–1830) i innych. Był również wydawcą dzieła Rosyjska Wiwliofika lub materiały zebrane dla ojczystej historii, geografii, statystyki i starożytnej literatury, 1833.
Polewoj zmarł w St. Petersburgu 22 lutego (6 marca) 1846.