Marian Zyndram-Kościałkowski, ps. „Jerzy Orwid”, „M. Rogiński” (ur. 16 marca 1892 w Ponedelach, zm. 12 kwietnia 1946 w Brookwood, w Wielkiej Brytanii) – polski działacz niepodległościowy i polityk z dwudziestolecia międzywojennego, związany z obozem piłsudczykowskim, premier, podpułkownik piechoty Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.
W młodości członek Związku Walki Czynnej i Polskiej Organizacji Wojskowej, żołnierz Legionów Polskich, polityk PSL „Wyzwolenie”, Partii Pracy, Zjednoczenia Pracy Wsi i Miast oraz BBWR, poseł w latach 1922–1939, wojewoda białostocki (1930–1934), komisaryczny prezydent Warszawy (od marca do lipca 1934), minister spraw wewnętrznych (1934–1935), premier Polski od 13 października 1935 do 15 maja 1936, minister pracy i opieki społecznej (1936–1939), wolnomularz.
Młodość Marian Zyndram-Kościałkowski urodził się w majątku Ponedel na północnej Kowieńszczyźnie. Pochodził z rodziny szlacheckiej, pieczętującej się herbem Syrokomla, był synem Karola i Marii z Budrewiczów. Od 1903 uczęszczał do szkoły średniej w Sankt Petersburgu (z wykładowym językiem niemieckim). Ukończył ją w 1910. Tam też kontynuował naukę, studiując w Instytucie Psycho-Neurologicznym przez 4 semestry.