Jednocześnie grupa Michaiła Murawiowa, atakująca z Połtawy, zajęła Romodan, a potem skierowała się na Bachmacz, zdobyty 27 stycznia. Spotkały się tam 3 grupy rosyjskie, które pod dowództwem Murawjowa rozpoczęły atak w kierunku Kijowa. Ukraińska Centralna Rada, broniąc się, wysłała w kierunku Bachmacza i Połtawy oddziały ochotnicze. Wśród nich był 600-osobowy Kureń Studencki, który został rozbity 29 stycznia 1918 w bitwie pod Krutami przez czterotysięczne siły bolszewickie.
29 stycznia w Kijowie wybuchło probolszewickie powstanie robotnicze, którego uczestnicy domagali się rozwiązania Centralnej Rady i przekazania władzy w ręce kijowskiej rady delegatów robotniczych i żołnierskich. Jego centrum były . Wystąpienie zostało stłumione 4 lutego przez oddziały Wolnego Kozactwa oraz nowo sformowane oddziały Strzelców Siczowych. Jednak bolszewickie natarcie z kierunku Bachmacza i Dubniów trwało nadal i 8 lutego rząd UCR zmuszony był ewakuować się. Przed wycofaniem się z miasta oddziały ukraińskie rozstrzelały kilkuset wziętych do niewoli bolszewików oraz dezerterów z własnych szeregówJ. D. Smele, The „Russian” Civil Wars 1916-1926. Ten Years That Shook the World, Hurst&Company, London 2015, , s. 55.. 8 lutego do Kijowa wkroczyli bolszewicy Murawjowa, pozostając tam do 1 marca, gdy zostali wyparci przez armię niemiecką.