„Wiadomo, że trzy krzyże są i o trzech barwach. Różne; tych, co je noszą, też rodzaje trzy: Jest czerwony, ten słusznie zwie się Jezusowym, Albowiem tak Jezusa zabarwił się krwią. Jest biały, odpowiedni zbójcy z prawej strony, Którego zbrodnie kilka odkupiło słów. Jest w końcu czarny, zbója ze strony lewej; ten to Zdradziecki Zakon uznał – jak słusznie! – za swój”. Andrzej Krzycki – satyra „Na Zakon Krzyżacki” 1520.
W 1308 r. książę Władysław Łokietek wezwał na pomoc Krzyżaków w celu odparcia ataku Brandenburczyków na Pomorze Gdańskie. Ci pomocy udzielili, ale Pomorza i Gdańska nie opuścili. Po wymordowaniu polskiej załogi i rzezi w mieście zajęli także kolejne grody pomorskie i odkupili od Brandenburczyków prawa do PomorzaKazimierz Jasiński, Historia Gdańska t. I, s. 324..
W związku z tym książę w 1319 r. interweniował u papieża. Proces w sprawie zagarnięcia Pomorza odbył się w Brześciu oraz Inowrocławiu i zakończył się 10 lutego 1321Kalendarium 10 lutego. wyrokiem, który nakazywał zakonowi krzyżackiemu zwrot Pomorza i zapłatę 30 000 grzywien królowi polskiemu. Krzyżacy złożyli apelację i sprawa uległa zawieszeniuPraca zbiorowa, Polska w rozwoju dziejowym. Warszawa 1966, s. 374..