W kwietniu 1826 roku pod wpływem środowisk konserwatywnych decyzją cara rozwiązano Rosyjskie Towarzystwo Biblijne, które tłumaczyło fragmenty Biblii z języka cerkiewnosłowiańskiego – używanego wówczas tylko w liturgii na język rosyjski.
Nie zrażając się tym, profesor Pawski dalej tłumaczył wersety biblijne na rosyjski dla celów pedagogicznych, podczas swoich wykładów ze studentami, oni ręcznie je przepisywali i z czasem zebrali w jedną całość. Trzykrotnie (w 1838, 1840 i 1841) wydrukowali na prasach akademickich 150 egzemplarzy przekładu Pawskiego (tzw. Biblii Pawskiego). Informacja o istnieniu Biblii Pawskiego szybko wyszła poza kręgi akademickie; za pośrednictwem studentów jej kopie pozyskiwali dla siebie duchowni niezwiązani z uczelnią, w tym rektor seminarium duchownego w Tobolsku archimandryta Benedykt oraz biskup tobolski Atanazy.
Po donosie, jaki wysłał do oberprokuratora Świątobliwego Synodu Rządzącego wykładający w Akademii mnich Agatangel (w którego ocenie przekład zawierał błędy i nie powinien być dalej rozpowszechniany), w 1843 roku Synod nakazał skonfiskować i zniszczyć istniejące rękopisy i odbitki litograficzne przekładu.