w 1982 został profesorem nadzwyczajnym, 19 kwietnia 1990 profesorem zwyczajnym. Uczestniczył w organizowaniu Katedry Ogólnej Uprawy Roli i Roślin, kierowanej przez Witolda Niewiadomskiego, od podstaw zorganizował pracownię chemiczną gleby i roślin. W latach 1981–1988 kierował Katedrą Ogólnej Uprawy Roślin, a w latach 1982–1984 pełnił funkcję prodziekana Wydziału Rolniczego Akademii Rolniczo-Technicznej. Od 1972 kierował również Studium Podyplomowym z Produkcji Roślinnej. Przeszedł na emeryturę wraz z końcem września 1991.

Zainteresowania naukowe profesora Skrodzkiego obejmowały systemy rolniczego zagospodarowania urzeźbionych terenów północno-wschodniej Polski, glebochronną funkcję poprzeczno-stokowej uprawy roli i płodozmianów przeciwerozyjnych na stokach, relację między jakością wód spływających po stokach a zagrożeniami środowiska. Od 1973 zajmował się przede wszystkim agrolotnictwem;