Raynaldus, s. 365-366. John Adams, autor artykułu Sede Vacante 1304-1305, powołuje się wprawdzie na dokumenty opublikowane przez Mansiego i Raynaldusa, ale zamiast Bocamazzy wymienia kardynała Le Moine. Eubel, s. 13 przyp. 13, oraz The Cardinals of the Holy Roman Church podają taką samą, w świetle dokumentów błędną, informację.. Chorował także Jean Le Moine, jednak wziął on udział w ostatnim głosowaniu.
Z uwagi na silny antagonizm między obydwoma stronnictwami przez blisko 11 miesięcy trwał impas. "Bonifacjanie" głosowali przeważnie na Matteo Orsiniego, a zwolennicy Francji na Napoleone Orsiniego. Prawdopodobnie wysuwano też kandydatury kardynałów Minio, Petroniego i Walterburna. Ten ostatni jako jedyny nie zaliczał się do żadnej z frakcji, co czyniło go potencjalnym kandydatem kompromisowym, ale zaawansowany wiek (79 lat) i zły stan zdrowia przemawiał przeciwko niemuFinke, s. 282-285;