Wielka Armia znalazła się w trudnej sytuacji, gdyż jej oba skrzydła rozdzielała 75-kilometrowa przerwa utrzymywana jedynie przez cienki kordon Bawarczyków. O północy 16 kwietnia Berthier pisał do Napoleona: „W obecnej sytuacji proszę Waszą Cesarską Mość o pilne przybycie dla uniknięcia nieporozumień i zorientowania się w sytuacji, która wymaga bezpośrednich instrukcji i rozkazów Waszej Cesarskiej Mości”. Tego samego dnia Austriacy przełamali obronę Bawarczyków pod Landshut, a do wieczora zabezpieczyli brody na Isarze. Napoleon przybył do Donauwörth 17 kwietnia, po błyskawicznej podróży z Paryża. Karol mógł pogratulować sobie świetnego rozpoczęcia kampanii i planował już zniszczenie – za pomocą podwójnego cęgowego uderzenia – odizolowanych korpusów Davouta i Lefebvre’a. Kiedy Napoleon zorientował się, że znaczne siły austriackie przekroczyły Isarę i maszerują w kierunku Dunaju, zażądał, by cała francuska armia sformowała w ciągu 48 godzin obronne czworoboki batalionowe poza linią rzeki Ilm; miał nadzieję, że w ten sposób ustrzeże Berthiera przed popełnieniem jakiegoś błędu i jednocześnie przeprowadzi udaną koncentrację siłChandler s. 681..