Pierwszą ofiarą „wilczego stada” był SS „Creekirk” przewożący rudę żelaza do Cardiff w Walii. Zatonął, zabierając ze sobą wszystkich 36 członków załogi. Następnie tamtej nocy zatonęły SS „Empire Brigand” razem z ładunkiem ciężarówek i 6 członkami załogi oraz SS „Fiscus” przewożący stal; uratował się tylko jeden członek z 39-osobowej załogi. Zatopiony został również SS „Assyrian” – statek dowódcy konwoju razem z 17 członkami załogi (admirał Mackinnon został uratowany). W sumie w ciągu 6 godzin U-Booty zatopiły 16 statków handlowych.

Eskorta była niezdolna do przeszkodzenia U-Bootom, jej działanie było nieefektywne i nieskoordynowane. Większość czasu poświęciła na ratowanie rozbitków.

Następstwa bitwy 19 października eskorta zajmowała się głównie wyławianiem pozostałych przy życiu rozbitków oraz przeformowaniem konwoju. HMS „Fowey” razem z 8 statkami obrał kierunek na Clyde, dokąd przybył kilka dni później. HMS „Scarborough” opłynął miejsce stoczonej nocnej bitwy, znalazł wraki statków, jednak żadnych rozbitków. HMS „Leith” spotkał się z HMS „Heartsease”, który wciąż eksportował uszkodzony „Carsbreck”. Obrały kierunek na Gourock, a po drodze przyłączyły się do nich kolejne dwa statki.