Muzeum im. o. Emila Drobnego w Rybniku – muzeum miejskie Rybnika założone w 1957.
Historia Muzeum odwołuje się do tradycji kolekcjonerskich Rybnika z okresu międzywojennego, kiedy to o. Emil Drobny zgromadził pierwsze muzealia w tym mieście, udostępniając je publiczności (1922). Na zbiory składały się przede wszystkim eksponaty etnograficzne z obszarów pozaeuropejskich, głównie Chin i Japonii. W 1936 opiekę prawną nad zbiorami przejął Związek Przyjaciół Przeszłości Rybnika i Okolic. Prace organizacyjne muzeum przerwała II wojny światowa, a kolekcja uległa rozproszeniu.
W 1957 powołano Społeczny Komitet Organizacji Zbiorów Muzealnych Ziemi Rybnicko-Wodzisławskiej. Zakończył on swoją działalność otwarciem ekspozycji stałej 28 stycznia 1958. Zbiory Muzealne Ziemi Rybnicko-Wodzisławskiej dysponowały wówczas trzema niewielkimi pomieszczeniami, mieszczącymi się w mieszkaniu kamienicy w Rynku 17. Opiekunem ekspozycji był Witold Iwanek, zaś dalszymi pracami organizacyjnymi z ramienia miasta kierował Bolesław Żywot. W 1958 kierownikiem został Ryszard Wenglorz, który zapewnił zbiorom nadzór merytoryczny pełniony przez Muzeum Górnośląskie w Bytomiu. Pomimo usilnych starań o poprawę warunków lokalowych i finansowych placówki, jej sytuacja nie ulegała zmianie.