Operacje SAS Nowa jednostka operacji specjalnych Stirlinga początkowo borykała się z niedoborem sprzętu (zwłaszcza namiotów), gdy nowo utworzona jednostka stacjonowała w bazie lotniczej Kibrit. Dlatego pierwszą „operacją” SAS była kradzież z magazynów stacjonującego w pobliżu, dobrze wyposażonego pułku nowozelandzkiego różnych zapasów, w tym namiotów, pościeli, stołów, krzeseł i pianina. Po co najmniej czterech takich wyprawach rabunkowych niezauważeni przez nikogo żołnierze SAS mieli już całkiem dobrze zaopatrzony obóz.
Po krótkim okresie szkolenia została podjęta pierwsza próba ataku na niemieckie lotnisko poprzez zrzut na spadochronach 16 listopada 1941 roku w ramach operacji Crusader. Akcja ta okazała się dla jednostki katastrofalna. Spośród 55 żołnierzy biorących udział w operacji, prawdopodobnie 34 zginęło, zostało rannych lub wziętych do niewoli daleko od celu, po tym jak samolot zboczył z kursu lub wylądował w niewłaściwym miejscu podczas jednej z największych burz, jakie nawiedziły ten region w historii. Uciekając jedynie z pomocą Long Range Desert Group (LRDG) – jednostki wyznaczonej do przejęcia żołnierzy SAS po zakończeniu akcji – Stirling zgodził się, że podejście drogą lądową pod osłoną nocy będzie bezpieczniejsze i skuteczniejsze niż kolejne skoki ze spadochronem.