Dzieje kościoła w Polsce. Jerzy Rejman. 2008. s. 126.. Nominacja ta została oprotestowana przez biskupa lubuskiego, który wcześniej posiadał prawa do tych stron. W 1364 roku arcybiskup Janusz Suchywilk został właścicielem klucza kobylańskiego, w skład którego wchodziła Dukla i zachodnie pogranicze Rusi Czerwonej. W 1366 roku przekazał swoje dobra bratankom z wyłączeniem linii żeńskiej, ustanowił w ten sposób pierwszą ordynację na ziemiach polskich. 13 kwietnia 1377 franciszkanin o. Eryk z Winsen został mianowany przez papieża Grzegorza XI biskupem przemyskim i tej części czerwonej Rusi. Nominacja franciszkanina związana była z dużym udziałem tego zakonu, zdominowanego przez Niemców, w organizacji administracji tworzonej wówczas metropolii halickiej. Jej powstanie wspierał Kazimierz III Wielki, a później Ludwik Andegaweński. Dzięki jego interwencjom w Awinionie papież utworzył w 1375 roku metropolię w Haliczu, podporządkowując jej diecezje w Przemyślu, Włodzimierzu i Chełmie. W ten sposób definitywnie rozstrzygnął spory biskupów lubuskich o zwierzchnictwo nad kościołami łacińskimi na tym terenie.