Nikołaj Gippius zmarł nagle w Niżynie w 1881 roku, zostawiając żonę z dużą rodziną- czterema córkami (Zinaidą, Anną, Natalią i Tatianą), babcią i niezamężną siostrą, zostały bez środków do życia. W 1882 roku Anastasja Wasiliewna z córkami przyjechała do Moskwy. Zinaida dostała się do Gimnazjum Fiszera (Фишер), gdzie zaczęła się uczyć. Na początku uczyła się bardzo chętnie i interesowała ją nauka. Niedługo potem lekarze stwierdzili także u niej gruźlicę przez co zmuszona była rzucić szkołę.thumb|180px|Portret Gippius autorstwa L. Baksta (obecnie w Galerii Tretiakowskiej)Bojąc się o wszystkie dzieci, a szczególnie o najstarszą córkę, że mogą mieć po ojcu skłonności do gruźlicy i umrzeć tak jak on, Anastasija Gippius wyjechała z dziećmi do Jałty. Wyjazd na Krym nie tylko zaspokoił rosnące od dzieciństwa pragnienie podróżowania, ale też stworzył możliwość zajęcia się dwiema rzeczami, które dziewczynka kochała: jazdą konną i literaturą. Stąd w 1885 roku matka wywiozła córki do Tiflisu (Тифлис), do brata Aleksandra. Brat dysponował wystarczającymi środkami, aby wynająć dacze dla siostrzenicy w Bordżomi, gdzie zamieszkała z koleżanką. Tylko tutaj po leczeniu na Krymie Zinaida potrafiła poradzić sobie ze wstrząsem po stracie ojca.