Już pierwsze poetyckie próby Gippius charakteryzowały się mrocznym nastrojem. Jak potem mówiła o sobie „już jako dziecko zostałam zraniona śmiercią i miłością”.
N.R. Gippius był chory na gruźlicę, niedługo po objęciu stanowiska prokuratora stan jego zdrowia pogorszył się i był zmuszony niezwłocznie przenieść się z rodziną do Nieżyn w guberni czernihowskiej (Чарниговская губерния) na nowe stanowisko przedstawiciela miejskiego sądu. Zinaida została posłana do żeńskiego instytutu w Kijowie, jednak niedługo potem rodzice ją stamtąd zabrali. Powodem była tęsknota za domem przez co dziewczynka praktycznie sześć miesięcy spędziła w instytuckim szpitalu. W Niżynie nie było żeńskiego gimnazjum, dlatego Zinaida uczyła się w domu pod okiem nauczycieli z miejskiego liceum im. Gogola.