Pojawiły się nowe publikacje, w szczególności opowiadania „W Moskwie” i „Dwa serca” (1892), a także powieści („Победители”, „Без тализмана”, „Мелкие волны”) – zarówno w „Zwiastunie północy”, „Zwiastunie Europy”, w czasopiśmie „Myśl rosyjska” (Русская мысль) jak i w innych znanych czasopismach. Wielu krytyków odnosiło się do tego okresu twórczego pisarki bardziej poważnie, niż sama autorka podkreślając wysoką jakość tematyki, a także wpływy Fiodora Dostojewskiego na jej twórczość. Wcześniejsza proza Gippius była krytykowana przez liberalną i narodnicką krytykę, przeszkadzała im przede wszystkim „sztuczność i pretensjonalność bohaterów”. Potem Nowy słownik encyklopedyczny zaznaczał, że pierwsze opowiadania Gippius były napisane „pod widocznym wpływem pomysłów Reskina, Nietzschego, Maeterlincka i innych reprezentantów Dumy tego okresu”. Wczesna proza Gippius została zebrana w dwóch książkach „Nowi ludzie”(1896) i „Lustra”(1898).
Przez cały ten czas Gippius prześladowały problemy ze zdrowiem;