przeszła dur powrotny, szereg „niekończących się angin i zapaleń krtani”. Częściowo, żeby poprawić zdrowie i nie dopuścić do powrotu gruźlicy, ale także z powodów związanych z twórczymi aspiracjami, Mereżkowscy w latach 1891-1892 wybierali się w dwie pamiętne podróże na południe Europy. Podczas pierwszej z nich spotykali się z Antonem Czechowem i A. Suworinem, którzy na pewien czas zostali ich współtowarzyszami. W Paryżu odwiedzili Pleszejewa. W czasie drugiej podróży, przebywając w Nicei małżonkowie poznali Dmitrija Fiłosofowa, który parę lat później został ich stałym współtowarzyszem i współwyznawcą. Wrażenia z Włoch zajęły ważne miejsce w pamiętnikach Gippius, charakteryzując się jasną i wzniosłą atmosferą „najbardziej szczęśliwych, młodych lat”. Przy tym sytuacja finansowa małżonków, żyjących praktycznie wyłącznie z honorarium była w tych latach trudna. „Znajdujemy się w okropnej, niebywałej sytuacji, żyjemy dosłownie nie dojadając już kilka dni i zastawiliśmy ślubne obrączki”- oznajmiała w jednym z listów w 1894 roku (w innym skarży się, że z braku pieniędzy nie może pić przepisanego przez lekarzy kefiru).
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Zinaida Gippius · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.