Podczas mistrzostw świata w Val di Fiemme w 2003 roku zwyciężył w biegu na 50 km stylem dowolnym. Wyprzedził wtedy bezpośrednio dwóch reprezentantów Szwecji: Andersa Södergrena i Jörgena Brinka. Na tej samej imprezie zajął też piąte miejsce w sprincie stylem dowolnym, szóste w biegu łączonym na 20 km oraz siódme w sztafecie. Na rozgrywanych dwa lata później mistrzostwach świata w Oberstdorfie razem z Dušanem Kožíškiem wywalczył brązowy medal sprincie drużynowym. Dzień wcześniej zajął ósme miejsce w sztafecie. Ponadto był między innymi siódmy na dystansie 50 km techniką dowolną podczas mistrzostw świata w Libercu w 2009 roku.
W 1998 roku brał udział w igrzyskach olimpijskich w Nagano, zajmując 15. miejsce w sztafecie, 37. w biegu pościgowym 10+15 km oraz 35. w biegu na 10 km klasykiem. Na rozgrywanych cztery lata później igrzyskach olimpijskich w Salt Lake City był między innymi dziesiąty w sprincie stylem dowolnym oraz siódmy w sztafecie. Siódme miejsce zajął także w biegu na 50 km techniką dowolną podczas igrzysk w Turynie w 2006 roku. W pozostałych startach był tam dziewiąty w sztafecie, dziesiąty w sprincie drużynowym techniką klasyczną, piętnasty w sprincie stylem dowolnym, a w biegu łączonym zajął 21. miejsce.