Równowagą tą można sterować zarówno poprzez dobór odpowiedniego metalu (M), odpowiedniego zestawu ligandów (L) jak i również za pomocą doboru stężenia wyjściowego inicjatora ([MyL]).
Praktycznie zastosowania ATRP może być stosowane do kontrolowanej, pseudożyjącej polimeryzacji wielu, choć nie wszystkich monomerów winylowych, m.in. do większości akrylanów, akrylonitrylu, monomerów zawierających grupy hydroksylowe, a także przy zastosowaniu specjalnych inicjatorów także do monomerów apolarnych. Wszystkie te monomery można również otrzymywać na drodze "zwykłej" polimeryzacji rodnikowej, jednak przy pomocy ATRP uzyskuje się lepszą kontrolę nad średnią masą cząsteczkową i znacznie niższe indeksy polidyspersji
Znacznie większe znaczenie ma jednak możliwość syntezy ściśle zdefiniowanych kopolimerów, zarówno naprzemiennych, blokowych, gradientowych jak i szczepionych. Istnieje też możliwość stosunkowo prostej syntezy kopolimerów o budowie przypominającej gwiazdę, szczotkę, a także makrocząsteczek o budowie podobnej do dendrymerów.