Budowa kolei nadziemnej przez wąską Friedrichstrasse lub Leipziger Strasse była niedozwolona. Wreszcie, po wielu latach i negocjacjach, Siemens zwyciężył dzięki podwyższonej linii kolejowej z Warschauer Brücke nad Hallesches Tor i Bülowstrasse. Opór wobec nowych środków transportu w Berlinie wydawał się przezwyciężony na tej trasie, a także obiecał dodać wewnętrzny pierścień do lekkiej szyny. Prywatna firma Siemens & Halske wykonała wszystkie prace budowlane jako firma budowlana. Pierwszy przełomowy był 10 września 1896 roku w Gitschiner Strasse. Prace budowlane musiały przebiegać szybko, ponieważ umowa zawarta z Berlinem w momencie przyznania koncesji przewidywała, że trasa musi zostać ukończona w ciągu dwóch lat, w przeciwnym razie grozi grzywna w wysokości 50 000 marek (skorygowana o siłę nabywczą w dzisiejszej walucie: około 361 000 euro).
Inżynierowie opracowali specjalne podwyższone filary kolejowe dla podniesionej kolei. Ponieważ berlińczykom to się w ogóle nie podobało, architekt Alfred Grenander otrzymał w 1902 r. propozycję artystycznego rozwiązania tego problemu.