Za postawę wykazaną podczas wojny polsko-bolszewickiej, 24 marca 1922 otrzymał order „Virtuti Militari” V klasy, a w jednym z wniosków o jego nadanie, czytamy m.in.:Od 6 sierpnia 1920 do maja 1927 dowodził 16 Dywizją Piechoty (na jej czele walczył w manewrze zaczepnym znad Wieprza). W 1922 został mianowany generałem brygady ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 w korpusie generałów. 1 grudnia 1924 Prezydent RP Stanisław Wojciechowski na wniosek ministra spraw wojskowych, gen. dyw. Władysława Sikorskiego, awansował go na generała dywizji ze starszeństwem z dniem 15 sierpnia 1924 i 13. lokatą w korpusie generałów. Od 1 grudnia 1924 do 20 sierpnia 1925 był słuchaczem II kursu w Centrum Wyższych Studiów Wojskowych w Warszawie. Podczas przewrotu majowego w 1926 wystąpił po stronie rządowej i stanął na czele Grupy Ożarowskiej, organizując odsiecz dla Warszawy. Akcji zaniechał na wyraźny rozkaz rządu. 7 marca 1927 został zwolniony ze stanowiska dowódcy dywizji, a z dniem 31 maja tego roku przeniesiony w stan spoczynku. Mieszkał w Grudziądzu. W owym czasie pełnił wiele funkcji społecznych, m.in. jako organizator i prezes Koła Szybowcowego oraz przewodniczący Wydziału Wojskowego Funduszu Obrony Narodowej. Był także członkiem rady nadzorczej miejscowego browaru „Kuntersztyn”.