Okres w Schönstatt W 1933 przeniesiono Reinischa do Friedbergu koło Augsburga. Na nowej placówce był odpowiedzialny za pracę z młodzieżą. Szybko ujawnił także swój talent do głoszenia przemówień i kazań. Szczególnie wśród ludzi młodych zdobywał wielu zafascynowanych słuchaczy. Dzięki czasopismu skierowanym do kapłanów dowiedział się o ruchu Szensztadzkim. Pięć lat później, po kilku przeniesieniach, min. do Konstanz, Hochrechbergu, Bruchsali, Salzburgu und Untermerzbachu dotarł wreszcie do Schönstatt, gdzie został przydzielony do pracy misyjnej i prowadzenia rekolekcji do mężczyzn. Tam brał także udział w wielu dnach skupienia, ćwiczeniach duchowych i konferencjach. Z Schönstattu rozpoczął wiele podróży przez całe Niemcy. Nawiązał także bliską znajomość z ojcem Josefem Kentenichem. Jego problemy rozpoczęły się, kiedy jego kazaniami zainteresowało się gestapo. W swoich mowach wyraźnie podkreślał różnice między wiarą chrześcijańską a doktryną nazistowską. Z tego powodu otrzymał w 1940 zakaz głoszenia kazań. By mimo to pracować dla Kościoła tłumaczył na niemiecki artykuły i wiadomości z prasy włoskiej. Wierny swemu sumieniu, odwiedzał mimo zakazu kaznodziejstwa grupy podopiecznych i umacniał je w wierze.