Sumienie i wybór Reinisch otrzymał 12 września wezwanie do przygotowania się do ewentualnej mobilizacji. Franz Reinisch, który był przekonany, że Hitler jest ucieleśnieniem antychrysta, zadawał sobie samemu pytanie: „czy mogę złożyć przysięgę na Hitlera?” Podczas modlitw, odpowiedź na to pytanie stawała się coraz jaśniejsza i brzmiała „nie!” Potrzebował jednak dużo wiary, by oznajmić swój wybór rodzinie przyjaciołom i zwierzchnictwu kościelnemu. Prawie wszyscy odradzali mu jego wyboru, ponieważ odmowa przysięgi oznaczała pewną śmierć. Jedynym, który umacniał go w jego przekonaniach był ojciec Josef Kentenich. W tym trudnym czasie ułożył swoją osobistą ideę. Brzmiała ona: „Najświętsza Matko Boża Trzykroć Przedziwna, pozwól mi żyć i umierać jako gorejący miłością apostoł Szensztatu. We wtorek wielkanocny roku 1942 otrzymał kartę mobilizacyjną do Wehrmachtu. Hasłem przewodnim tego dnia był dla niego cytat: „Kości zostały rzucone”. W ciągu najbliższych dni modlił się bardzo często przed obrazem Najświętszej Maryi Panny w domu Bożym w Szenesztacie. Tu zapadła jego ostateczna decyzja: „Nie złożę przysięgi na Hitlera, ponieważ Bóg tego ode mnie chce!” Podczas swojej ostatniej wizyty w Innsbrucku, oznajmił rodzicom swoją decyzję podczas spaceru po cmentarzu.