Odzyskała go w pewnym stopniu w 1111 r., gdy Sigurd I Krzyżowiec, król Norwegii, przed powrotem z krucjaty, pozwolił swoim pozostałym żołnierzom (których początkowa liczba sięgała 6 tysięcy) przyłączyć się do niej, a sam wrócił do ojczyzny z mniej niż setką wojowników.
Najbardziej znani członkowie Członkami gwardii wareskiej często bywali dostojnicy wikińscy, a nawet ówcześni bądź późniejsi królowie.
Harald III Surowy Harald III Surowy, zwany "Hardraada", król Norwegii 1045–1066 – służył w gwardii wareskiej bizantyńskich cesarzy w latach 1034-1042, pod koniec tego okresu będąc nawet dowódcą tej formacji. Jako dowódca zaciężnego oddziału w armii cesarskiej walczył w Afryce, Italii, na Sycylii, w Azji Mniejszej i na Morzu Egejskim. W latach 1040-1041 uczestniczył w tłumieniu powstania Bułgarów, wiosną 1042 r. już jako dowódca gwardii brał udział w obaleniu cesarza Michała V. W 1066, będąc królem Norwegii, poległ podczas bitwy pod Stamford Bridge, walcząc o tron Anglii, do którego rościł prawa. .
Edgar II Ætheling