Skład narodowościowy Początkowo gwardia składała się niemal wyłącznie z Waregów, jak nazywano wszelkich skandynawskich wojowników przybywających do Bizancjum. Obejmowało to prawdopodobnie głównie Rusów i Szwedów, ale również Duńczyków i Norwegów. Liczba służących w armii bizantyńskiej Skandynawów była tak znacząca, że zostało odnotowane przez średniowieczne prawo szwedzkie. Według jego brzmienia, nikt, kto znajdował się w Grecji, nie mógł dziedziczyć.
W XI wieku do tej formacji zaczęli się zaciągać także Anglosasi, Normanowie, a także Słowianie. Jednak to Skandynawowie pozostawali do 1088 r. główną częścią gwardii, charakteryzując się tym, że po odbyciu służby powracali w większości do ojczyzny, podczas gdy wielu innych jej członków pozostawała w Konstantynopolu do końca życia.
Dopiero pod koniec istnienia Cesarstwa skład narodowościowy gwardii zaczął tracić swój skandynawski charakter.