Wersję pierwszą wydaje się potwierdzać bohaterska obrona Konstantynopola podczas czwartej krucjaty. Gwardia wykazała się brutalnością, ale i skutecznością - innym jednostkom armii bizantyjskiej nie udało się powstrzymać krzyżowców, podczas gdy gwardia utrzymała część miasta i mogła negocjować ze zwycięzcami. Po zdobyciu miasta i stworzenia Cesarstwa Łacińskiego, gwardia została rozwiązana. Istnieją źródła które wspominają o jej ponownym sformowaniu w okresie Cesarstwa Nicejskiego, jednak nie jest prawdopodobne, aby, jako jednostka anachroniczna, przetrwała długo po odrodzeniu Bizancjum przez Michała VIII Paleologa.
Funkcje Funkcje bizantyńskiej gwardii wareskiej były podobne jak huskarlów i hirdu w Skandynawii oraz drużyny w państwach słowiańskich - przede wszystkim stanowili oni straż przyboczną władcy, bądź wyznaczonych przez niego urzędników i dowódców - nie tylko na polu bitwy, ale także na co dzień. Jako jednostka wojskowa stacjonowali przede wszystkim w Konstantynopolu (zwanym przez nich Miklagarðr) i okolicach - ich główną siedzibą był prawdopodobnie kompleks pałacowy Boukoleon (Βουκολέων).