W 1854 roku doszło do reformy systemu walutowego i zmiany nazw tworzących go jednostek monetarnych. Pociągnęło to za sobą konieczność wyemitowania nowych monet o nominale ½, 1, 4 i 16 szylingów rigsmønt (skilling rigsmønt) oraz 1 i 2 rigsdalerów. W dalszym ciągu emitowano złote monety z nazwami kończącymi się na „d’or”.
Banknoty W roku 1713 rząd duński wprowadził do obiegu banknoty o nominale 1, 2 i 3 marek oraz 1, 5, 10, 25, 50 i 100 rigsdalerów. W latach 1737 – 1804 giełda i bank kredytowy emitowały banknoty wartości 10, 20, 30, 40, 50 i 100 rigsdalerów kurantowych. Między rokiem 1791 a 1797 duńsko-norweski Specie Bank puścił w obieg banknoty o nominale 4, 8, 20, 40 i 80 rigsdalerów specie. W 1808 roku skarb państwa wyemitował banknoty wartości 2 i 20 rigsdalerów kurantowych, a w latach 1809–1810 banknoty o wartości 8, 12 i 24 szylingów.
W 1813 roku Rigsbank wprowadził banknoty o nominale 1, 5, 10, 50 i 100 rigsbankdalerów. Od 1819 roku banknoty o takich samych nominałach emitował bank narodowy.