„Underworld zawsze byli najfajniejszym zespołem z triumwiratu muzyki tanecznej lat 90. (The Chemical Brothers, The Prodigy), ponieważ ich utwory rzeczywiście brzmiały lepiej w klubach, a płyty wydawali tylko wtedy, kiedy musieli. Tak więc ich pierwsza od pięciu lat płyta jest wydarzeniem, nawet jeśli znaczenie już dawno przeminęło” – oceniła redakcja NME.
Zdaniem Marka Pytlika z magazynu Pitchfork „w pełni ukształtowany Oblivion With Bells stanowi postęp w stosunku do A Hundred Days Off. Fakt, że jego oprawa graficzna tak bardzo przypomina tę z przełomowego Dubnobasswithmyheadman z 1993 roku (który, wraz z Second Toughest in the Infants z 1996 roku, zachował się niesamowicie dobrze z upływem czasu) nie jest szczęśliwym przypadkiem; Oblivion brzmi jak świadoma próba przywołania rozległej chwały ich wczesnych lat 90., jednocześnie posuwając ich brzmienie do przodu”.