na soborze chalcedońskim zrównano patriarchat z papiestwem pod względem przywilejów porządku kościelnego, lecz zachowano pierwszeństwo Rzymu. Papież Leon I Wielki w sporze o prymat powoływał się na Ewangelię (Mt 16,18 i Łk 22,31 n.) i porównywał papieża do Piotra; jego zdaniem tak jak Piotr był pierwszym wśród apostołów, tak papież miał być pierwszy pośród biskupów.
Spór o prymat w świecie chrześcijańskim angażował również władców świeckich; cesarz wschodniorzymski na soborze trullańskim w 692 uznał papieża za „przeklętego heretyka”. Eskalacja konfliktu doprowadziła do schizmy Focjusza, a w konsekwencji – do wielkiej schizmy wschodniej.
Przyczyny Przyczyny: różnice cywilizacyjno-kulturowe (bogaty Wschód, biedny Zachód) patriarchowie Konstantynopola nie chcieli podporządkować się papieżowi oskarżenie o odejście Kościoła rzymskiego od czystości kultu spór o pochodzenie Ducha Świętego wzajemne obłożenie się klątwą przez Kościoły wschodni i zachodni w