W 1981 roku Siły Powietrzne USA określiły wymagania dla nowego Zaawansowanego Myśliwca Taktycznego, jako nowego samolotu wywalczania przewagi powietrznej. Samolot ten powinien wprowadzać nowe technologie, włączając w budowę materiały kompozytowe i lekkie stopy, zaawansowane systemy kontroli lotu, większą siłę ciągu oraz technologie stealth. We wrześniu 1985 roku, siły powietrzne przesłały do dużej ilości producentów wymagania techniczne dla nowego samolotu. Po przeglądzie wstępnych propozycji, 31 grudnia 1986 r., Siły Powietrzne zawarły dwa kontrakty na 691 milionów każdy na budowę dwóch prototypów. Kontrakty zostały udzielone zespołom Northrop-McDonnell Douglas’ YF-23 oraz Lockheed-Boeing-General Dynamics YF-22. W przeciwieństwie do od początku projektowanych z akcentem na właściwości stealth konstrukcji F-117A oraz B-2, prototypy nowych maszyn myśliwskich miały być skoncentrowane w pierwszej kolejności na zwrotności oraz łatwości osiągania prędkości naddźwiękowych.
Konsorcjum Northtop i McDonnell zakończyło budowę dwóch prototypów demonstracyjnych i rozwojowych w 1990. 23 kwietnia 1991 roku rozstrzygnięto konkurs na Zaawansowany Myśliwiec Taktyczny, wskazując do dalszego rozwoju konkurencyjny samolot YF-22.